Overslaan naar inhoud

Ja zeggen terwijl je lijf nee zegt: wat Petra Rutgers me leerde over werkstress

Ik gleed met 120 kilometer per uur door de mist, aan een zipline in Frankrijk. Ik zag niets. De mist prikte als spelden in mijn gezicht en ik was alleen bezig met mijn eigen gedachten: waarom doe ik dit eigenlijk? Pas toen ik ontspande, kwam het eindstation in zicht.

Met dat verhaal begon mijn gesprek met mindset coach Petra Rutgers, het tweede gesprek in de week van de werkstress.

Stress als een gebouw

Petra is mindset coach en massagetherapeut, opgeleid in Beijing. Ze helpt vooral vrouwen om weer in hun kracht te komen. Haar beeld van stress komt uit de bouw: komt er te veel druk op één deel van een constructie, dan moet je iets veranderen. Bij ons zijn de scheurtjes de signalen van ons lijf: een gespannen nek en schouders, hartkloppingen, een dichtgeknepen keel. We voelen de druk, maar doen er vaak weinig mee. We gaan op de bank zitten met een kleedje over ons hoofd.

Ja zeggen, nee voelen

Dat herkennen we denk ik allemaal. Je baas vraagt of iets morgen af kan, je zegt ja, en je zenuwstelsel staat op tilt. Petra legt uit dat dit vaak teruggaat op iets van vroeger: ooit was het nodig om je aan te passen en te pleasen. Dat patroon neem je mee naar je volwassen leven, ook al heb je het niet meer nodig. Achter dat ja zit vaak de angst om afgewezen te worden of niet goed genoeg te zijn.

Haar advies is om een adempauze te vragen voordat je antwoord geeft. Zo'n pauze helpt je zenuwstelsel tot rust te komen, zodat je niet in de vecht-, vlucht- of bevriesstand schiet. Daarna vraag je jezelf: wat heb ik nodig? Kan ik dit er nu bij hebben? Ja of nee. Simpele vragen, maar schrijf ze op.

Had je al ja gezegd? Dan kun je volgens Petra nog terug, ook al is dat moeilijk. Tegen je baas kun je bijvoorbeeld zeggen: ik begrijp dat er een taak bij komt, maar kunnen we samen kijken wat ik dan vandaag niet af hoef te hebben? Dat vraagt oefening. Fietsen en zwemmen kon je ook niet in één keer.

Schrijf het op

Petra raadt aan je lijst uit te schrijven en de drie belangrijkste taken te omcirkelen. De rest laat je tot morgen liggen. De wereld vergaat niet en het bedrijf gaat niet failliet. Zelf schrijf ik mijn lijst ook uit, ik maak er een prioriteitenlijst van en streep af. Dat geeft voldoening.

Beweging, buiten en groen

Bij stress bevriezen we vaak, zegt Petra, terwijl bewegen je juist ontlaadt. Ga naar buiten, wandel, ook al is het maar een rondje tussen het werk door. Heb je even geen tijd, benoem dan alle groene dingen om je heen: een plant, een kleedje, een kookboek. Heb je niets groens, ga dan naar buiten. Het brengt je terug naar het nu.

In de Qozy-app zit ook een zintuigenoefening: benoem vijf dingen die je ziet, vier die je hoort, drie die je voelt, twee die je ruikt en één die je proeft. De laatste twee zijn lastig, omdat we die zintuigen bijna niet gebruiken.

Waar komt jouw werkstress vandaan?

Tijdens de uitzending liet ik een poll zien: te veel verantwoordelijkheid, moeilijk nee zeggen, iedereen tevreden willen houden of alles goed willen doen? Waar komt jouw werkstress het vaakst vandaan? Laat het me weten in de reacties.

Qozy is ons platform om krachtiger en met meer plezier in het leven te staan: een dagelijkse check-in, een AI coach (Luma) voor eenvoudige oefeningen, een community en professionals zoals Petra als je meer nodig hebt. Je kunt het twee weken gratis proberen via qozy.app.

Luister de aflevering op Spotify

Kijk het gesprek op YouTube