Dit is waarom ik doe wat ik doe

Ik druk op opnemen. Ik weet wat ik wil zeggen, en toch aarzel ik. Wat heb jij eraan als ik dit deel? Ik hoor mezelf praten over processen waar ik doorheen ben gegaan, en ik weet: het gaat nu komen. Het ding dat ik tot nu toe alleen voorzichtig hier en daar heb laten vallen.

Ik haal adem en zeg het gewoon. Hieronder staat mijn podcast uitgeschreven, maar je mag ook luisteren natuurlijk op Spotify.

Van hoe naar waarom

De afgelopen weken zit ik vol hoe-vragen. Hoe krijg ik meer klanten? Hoe stroomlijn ik mijn business? Hoe vul ik mijn agenda, met klanten én met tijd voor mezelf? Misschien herken je het. Het zijn goede vragen. Maar ze slokken je op.

Ik merk dat ik met mijn eigen shit bezig ben, om het maar even zo te zeggen. In plaats van met de vraag waarom ik dit eigenlijk doe.

Dus ik ga terug. En het antwoord is er meteen.

Mijn why: de generatie van 18 tot 28 jaar

Mijn hart ligt bij de generatie tussen mijn dochter, die vorig jaar 18 werd, en mijn oudste bonusdochter van 27. Zeg maar 18 tot 28 jaar. Onze meiden hebben hun struggles. Hun vrienden ook. Ik herken ze.

En dan het deel dat ik eng vind om uit te spreken, omdat het verantwoordelijkheid nemen is. In deze leeftijdsgroep is zelfdoding de belangrijkste doodsoorzaak. Van alle twintigers die in 2025 in Nederland overleden, overleed 28 procent door zelfdoding. Bij tieners was dat 22 procent (bron: CBS).

Ik denk niet dat een app dat in zijn eentje omkeert. Maar ik geloof wel dit: als de gerichte vragen in de Qozy-app iemand helpen om te benoemen wat er speelt, of als iemand in de community een ander herkent die er doorheen is gekomen, dan wordt de stap naar een professionele hulpverlener net wat logischer. Net wat kleiner. Misschien wordt een hulpvraag dan eerder gesteld.

Als ik één iemand in beweging krijg om te gaan staan voor het leven, dan is het het waard.

Nu ik dit hardop zeg, voel ik het in mijn buik. Dit is gewoon waarom ik het doe.

Een generatie die alleen op haar slaapkamer zat

Ik denk aan mijn dochter. Ze zit net een half jaar op de middelbare school als de lockdown komt. Ze mag niet meer naar school. Ze moet op haar slaapkamer zitten. Twaalf, dertien jaar oud, precies in de fase waarin je de wereld moet gaan ontdekken. En je zit in je eentje thuis.

Daarbovenop komt social media. Ik zit er zelf ook op, ik post er ook, want daar is deze generatie. Maar gelukkig hoor ik steeds vaker dat jongeren juist weer offline verbinding opzoeken. Dat wil ik veel meer stimuleren. Online tools gebruiken om mensen juist offline bij elkaar te brengen. Met leeftijdsgenoten, of met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt maar in een andere levensfase zit.

Mijn businesspartner zegt weleens gekscherend: de hele maatschappij is rot. Hij heeft geen kinderen, en misschien maakt dat het verschil. Wij maken samen de wereld een stukje mooier, maar mijn why zit in die leeftijd van 18 tot 28. Dat is mijn aanleiding geweest.

Het leven mag leuker, in kleine stapjes

Wat ik deze generatie gun, is geen groot en meeslepend leven. Het is plezier in kleine dingen. We jagen allemaal grote doelen na, grote visies. Ik ook. Maar het is zo belangrijk om gewoon een klein stapje te zetten, en te genieten van dat stapje.

En doe je een stapje terug? Dan zet je daarna weer een stapje naar voren. Je hoeft daar niet in te blijven hangen.

Dat klinkt makkelijk, en dat is het niet altijd. Ik zit zelf ook niet altijd in sky high rocket energie. Maar ik zie wel dat ik me weet te herpakken als ik even laag zit. Dat heb ik pas geleerd toen ik al een stuk ouder was. Als ouder geef je dat door aan je kinderen, en daarmee maak je een groot verschil, maar in een kleine cirkel.

Daarom ben ik met Qozy begonnen. Om die cirkel groter te maken.

Samen, niet alleen

En daarom bouw ik ook voor professionals. Coaches, therapeuten, trainers: zij zwemmen vaak alleen. Ze zoeken dingen zelf uit, zonder iemand om mee te sparren. Ik weet hoe waardevol een sparringpartner is. Soms ben je het niet met elkaar eens, en juist dan zet je elkaar scherp.

Op 8 oktober organiseer ik daarom een rondetafel met professionals die met (jong)volwassenen werken. Met één vraag op tafel: hoe kunnen we onze krachten bundelen, zodat we dit samen sterker en beter doen? Je bent van harte welkom.

Terug naar de kern

Ik zet de opname stop. De hoe-vragen zijn er morgen nog steeds. Maar ze voelen anders nu ik weer weet waarvoor ik ze stel.

Voor die jeugd. Daar sta ik voor. Daarvoor ga ik met mijn handen door het vuur.

Dus mijn vraag aan jou: wat is jouw waarom, onder al je hoe-vragen? En wanneer heb je het voor het laatst hardop gezegd?